در دنیای تکنولوژی امروز، انتخاب یک سیستم کامپیوتری مناسب یکی از سختترین تصمیمات برای کاربران است. با پیشرفت قطعات سخت افزاری، مرز بین قدرت و ابعاد بسیار باریک شده است. بسیاری از خریداران در پردیس استور با این چالش رو به رو هستند که آیا برای میز کار خود یک مینی پی سی (Mini PC) ظریف تهیه کنند یا به سراغ کیسهای دسکتاپ سنتی بروند. در این مقاله جامع، ما به مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر از تمامی جوانب فنی، اقتصادی و کاربری میپردازیم تا شما بتوانید بهترین انتخاب را داشته باشید.
دنیای سخت افزار در سال ۲۰۲۶ شاهد تحولی بزرگ بوده است. دیگر کوچک بودن به معنای ضعیف بودن نیست، اما همچنان ابعاد بزرگ کیسها مزایایی دارند که نمیتوان به راحتی از آنها چشم پوشی کرد. انتخاب بین این دو گزینه، در واقع انتخاب بین “فضای بیشتر روی میز” و “پتانسیل بالاتر برای ارتقا” است.
هنوز در انتخاب بین قدرت کیس و ظرافت مینی پی سی تردید دارید؟ متخصصان پردیس استور آماده هستند تا با بررسی دقیق نیاز و بودجه شما، بهترین سیستم را پیشنهاد دهند. همین حالا برای دریافت مشاوره رایگان و تخصصی با ما تماس بگیرید و انتخابی هوشمندانه را تجربه کنید.
مینی پی سی یک کامپیوتر کامل است که تمامی قطعات اصلی شامل مادربرد، پردازنده، رم و حافظه ذخیره سازی را در یک باکس بسیار کوچک جای داده است. این دستگاهها معمولاً ابعادی کمتر از یک جعبه کفش دارند و به راحتی پشت مانیتور نصب میشوند. در بازار امروز، مینی پی سیها به دلیل مصرف برق بسیار پایین و اشغال فضای کم، به گزینه اول ادارات و محیطهای آموزشی تبدیل شده اند.
با وجود محبوبیت مینی پی سیها، کیسهای دسکتاپ همچنان قلب تپنده دنیای پردازش سنگین هستند. کیسها به دلیل داشتن فضای داخلی زیاد، اجازه استفاده از قطعات قدرتمندتر و سیستمهای خنک کننده پیشرفته را میدهند. برای یک کاربر حرفهای که نیاز به رندرینگ یا اجرای بازیهای سنگین دارد، کیس دسکتاپ هنوز هم پادشاه بی رقیب است.
خرید کامپیوتر هزینهای قابل توجه دارد و انتخاب اشتباه میتواند منجر به افت بهره وری یا نیاز به خرید مجدد در بازه زمانی کوتاه شود. اگر شما نیاز به جابجایی دارید یا میز کار شلوغی دارید، مینی پی سی راه نجات شماست. اما اگر به دنبال بیشترین قدرت به ازای هر ریال پرداختی هستید، باید نگاه دقیقتری به کیسها داشته باشید.
برای اینکه در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر به نتیجه درستی برسیم، باید بدانیم درون این جعبههای جادویی چه میگذرد. طراحی مینی پی سیها بر پایه بهینهسازی فضا انجام شده است.
تکنولوژی فشرده سازی در مینی پی سیها به اوج خود رسیده است. مادربردهای این دستگاهها از استانداردهای خاصی مانند ITX یا حتی کوچکتر استفاده میکنند. بسیاری از قطعات به صورت یکپارچه طراحی شده اند تا تعداد کابلها و اتصالات به حداقل برسد.
یکی از دلایل کوچک ماندن این دستگاهها، استفاده از قطعاتی است که در اصل برای لپ تاپها طراحی شده اند. برای مثال، رمهای استفاده شده در اکثر مینی پی سیها از نوع SO-DIMM است که اندازه آن تقریباً نصف رمهای معمولی دسکتاپ است.
در مینی پی سیهای مدرن، دیگر خبری از هارد دیسکهای ۳.۵ اینچی سنگین و بزرگ نیست. استفاده از اسلاتهای M.2 باعث شده است که حافظههای پرسرعت NVMe با ابعادی در حد یک قطعه شکلات کوچک، ظرفیتهای چند ترابایتی را فراهم کنند.
مینی پی سیها طیف وسیعی از قدرت را پوشش میدهند. برخی تنها برای کارهای حسابداری هستند و برخی دیگر توانایی اجرای بازیهای روز را دارند.
این دستگاهها معمولاً دارای پردازندههای کم مصرف هستند و برای تماشای فیلم، وبگردی و استفاده از نرم افزارهای آفیس بهینه شده اند. قیمت پایین و عمر طولانی از ویژگیهای اصلی این دسته است.
برندهایی مانند اینتل و ایسوس، مینی پی سیهایی تولید کرده اند که دارای کارت گرافیکهای مجزا هستند. این دستگاهها برای افرادی طراحی شده اند که قدرت یک کیس گیمینگ را در ابعادی کوچک میخواهند.
برندهای بزرگی در این بازار فعالیت میکنند. اینتل با سری NUC راه را آغاز کرد و اکنون ایسوس با مدلهای متنوع خود بازار را در دست گرفته است. همچنین اپل با معرفی مک مینی با تراشههای سری M، استانداردهای قدرت در ابعاد کوچک را جابجا کرده است.
در ادامه مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، به سراغ دنیای کیسها میرویم. جایی که فضا محدودیتی برای رویاهای شما ایجاد نمیکند.
کیسهای دسکتاپ در اندازههای مختلفی عرضه میشوند. بزرگ بودن کیس به معنای جریان هوای بهتر، امکان نصب چندین کارت گرافیک و استفاده از مادربردهای پیشرفته با اسلاتهای زیاد است.
دلیل اصلی ماندگاری کیسها، موضوع حرارت است. هر چقدر یک قطعه سخت افزاری قویتر باشد، گرمای بیشتری تولید میکند. کیسها فضای کافی برای نصب رادیاتورهای بزرگ خنک کننده مایع و فنهای متعدد را دارند که باعث میشود قطعات در دمای پایین و با حداکثر کارایی کار کنند.
بسیاری از کاربران تصور می کنند که اگر مشخصات روی کاغذ یکسان باشد، عملکرد نیز یکسان خواهد بود. اما در دنیای سخت افزار، این یک باور اشتباه است. در این بخش از مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، به بررسی تفاوت های واقعی در توان پردازشی می پردازیم.
تفاوت اصلی در پردازنده ها، به توان طراحی حرارتی یا همان TDP باز می گردد. در مینی پی سی ها، به دلیل محدودیت فضا و سیستم خنک کننده، از پردازنده هایی استفاده می شود که مصرف برق کمتری دارند. این پردازنده ها (معمولا با پسوند U یا T در اینتل) فرکانس پایه پایین تری دارند تا دستگاه بیش از حد داغ نشود. در مقابل، کیس های دسکتاپ از پردازنده های سری معمولی یا K استفاده می کنند که می توانند مقادیر بسیار بالاتری از انرژی را مصرف کرده و فرکانس های بوست (Boost) را برای مدت طولانی تری حفظ کنند.
پردازنده های موبایل که قلب تپنده مینی پی سی ها هستند، برای بهینه بودن طراحی شده اند. برای مثال، یک پردازنده Core i9 در یک مینی پی سی ممکن است در بنچمارک ها ضعیف تر از یک Core i7 در یک کیس دسکتاپ عمل کند. دلیل این اتفاق، محدودیت های بایوس (BIOS) مینی پی سی برای جلوگیری از ذوب شدن قطعات در اثر حرارت است. در کیس دسکتاپ، دست کاربر برای اورکلاک (Overclock) و افزایش قدرت پردازنده کاملا باز است، امکانی که در ۹۹ درصد مینی پی سی ها وجود ندارد.
اگر کار شما با گرافیک گره خورده است، این بخش مهم ترین قسمت مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر برای شماست.
مینی پی سی: اکثر این دستگاه ها از گرافیک مجتمع (iGPU) استفاده می کنند. اگرچه گرافیک های جدید سری Iris Xe یا AMD Radeon 700M برای کارهای روزمره و بازی های سبک عالی هستند، اما در برابر رندرهای سنگین کم می آورند.
کیس دسکتاپ: شما می توانید یک کارت گرافیک غول پیکر مانند RTX 4090 را درون کیس قرار دهید. این کارت ها دارای حافظه اختصاصی (VRAM) بسیار سریع و هسته های پردازشی هزاران عددی هستند که مینی پی سی ها خواب آن را هم نمی بینند.
دشمن شماره یک قطعات الکترونیکی، گرما است. هر چقدر قطعه ای داغ تر شود، عمر آن کوتاه تر و کارایی آن کمتر می شود. در این بخش تفاوت رویکرد این دو سیستم در مدیریت حرارت را بررسی می کنیم.
در مینی پی سی ها از سیستم های خنک کننده فشرده شبیه به لپ تاپ ها استفاده می شود. یک یا دو فن کوچک با دور بالا وظیفه خارج کردن هوای گرم را دارند. مشکل اینجاست که فن های کوچک برای جابجایی حجم زیادی از هوا، باید با سرعت بسیار بالا بچرخند که این موضوع باعث ایجاد صدای سوت مانند و نویز آزاردهنده می شود. همچنین به دلیل فضای کم، گرد و غبار سریع تر مسیرهای خروجی هوا را مسدود می کند.
در یک کیس دسکتاپ، شما پادشاه جریان هوا هستید. می توانید از فن های ۱۴۰ میلی متری استفاده کنید که با سرعت کم، حجم عظیمی از هوا را جابجا می کنند و کاملا بی صدا هستند. همچنین امکان نصب واتر کولینگ (Water Cooling) یا خنک کننده های مایع با رادیاتورهای ۳۶۰ میلی متری فقط در کیس ها میسر است. این موضوع باعث می شود قطعات شما حتی زیر سنگین ترین فشارها، خنک بمانند و دچار افت کارایی (Thermal Throttling) نشوند.
یکی از موارد بسیار مهم در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، طول عمر مفید دستگاه و امکان بروزرسانی آن در سال های آینده است.
خرید مینی پی سی تا حد زیادی یک خرید “نهایی” است. در اکثر مدل ها، شما فقط می توانید مقدار رم و ظرفیت حافظه SSD را تغییر دهید. پردازنده و گرافیک روی مادربرد لحیم شده اند و امکان تعویض ندارند. این یعنی اگر سه سال دیگر پردازنده شما برای نرم افزارهای جدید ضعیف بود، باید کل دستگاه را تعویض کنید.
کیس های دسکتاپ از نظر ارتقا بی رقیب هستند. شما می توانید:
مادربرد خود را عوض کنید تا از نسل جدید پردازنده ها پشتیبانی کند.
فقط کارت گرافیک را برای تجربه بازی های جدیدتر ارتقا دهید.
چندین هارد دیسک و حافظه SSD جدید اضافه کنید.
حتی منبع تغذیه (Power) را برای پشتیبانی از قطعات قوی تر تعویض کنید. این قابلیت باعث می شود که یک کیس دسکتاپ با ارتقاهای جزئی، بیش از ۷ تا ۱۰ سال برای شما کار کند.
نکته حرفه ای: اگر قصد دارید هزینه ای که امروز می کنید برای سالیان طولانی بیمه شود و بتوانید قطعات را به صورت تک به تک ارتقا دهید، بدون شک کیس دسکتاپ انتخاب عاقلانه تری است. مینی پی سی برای کسانی است که به دنبال یک راه حل آماده و بدون دردسر (Plug and Play) هستند.
یکی از تفاوت های محسوس در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، تعداد و تنوع درگاه های ورودی و خروجی است. در دنیای مدرن که تجهیزات جانبی بسیار زیاد شده اند، این موضوع اهمیت دوچندانی دارد.
مینی پی سی ها به دلیل ابعاد کوچک، در تعداد پورت ها با محدودیت رو به رو هستند. معمولا در این دستگاه ها ۲ تا ۴ پورت USB، یک یا دو خروجی تصویر (HDMI یا DisplayPort) و یک جک صدا وجود دارد. اگر شما نیاز داشته باشید همزمان پرینتر، اسکنر، موس، کیبورد، وب کم و هارد اکسترنال را به سیستم متصل کنید، احتمالا با کمبود پورت مواجه می شوید و مجبور به خرید “هاب USB” خواهید شد که خود باعث شلوغی میز کار می شود. البته مینی پی سی های رده بالا با بهره گیری از پورت Thunderbolt، سرعت انتقال داده بسیار بالایی را فراهم می کنند که می تواند چندین دستگاه را از طریق یک کابل مدیریت کند.
کیس های دسکتاپ در این بخش به سادگی پیروز می شوند. یک مادربرد معمولی دسکتاپ می تواند بین ۶ تا ۱۰ پورت USB در پشت و چندین پورت در جلوی کیس داشته باشد. علاوه بر این، کیس ها دارای اسلات های توسعه PCIe هستند. این یعنی اگر شما نیاز به پورت های بیشتر، کارت صدا حرفه ای یا کارت شبکه مخصوص داشته باشید، به راحتی می توانید آن ها را روی مادربرد نصب کنید. همچنین در یک کیس شما فضای کافی برای نصب چندین هارد دیسک ۳.۵ اینچی با ظرفیت بالا (مثلا ۱۰ ترابایت یا بیشتر) را دارید، امکانی که در مینی پی سی ها عملا وجود ندارد.
اینجاست که مینی پی سی ها تمام قد در برابر کیس ها می ایستند و خودنمایی می کنند. در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر از نظر بصری، تفاوت ها بسیار چشمگیر است.
مینی پی سی نماد دنیای مدرن و خلوت است. بسیاری از مدل های موجود در پردیس استور دارای پایه های VESA هستند. این یعنی شما می توانید مینی پی سی را مستقیما به پشت مانیتور خود پیچ کنید. با این کار، عملا هیچ دستگاهی روی میز شما دیده نمی شود و فقط مانیتور، موس و کیبورد باقی می مانند. این موضوع برای محیط های اداری کوچک، میزهای تحریر خانگی و پیشخوان فروشگاه ها که فضای محدودی دارند، یک مزیت انقلابی است.
در مقابل، کیس های دسکتاپ دیگر آن جعبه های فلزی زشت قدیمی نیستند. امروزه کیس ها خود به تنهایی یک اثر هنری محسوب می شوند. استفاده از درب های شیشه ای شفاف (Tempered Glass)، نورپردازی های خیره کننده RGB و فن های رنگی باعث شده است که کاربران بخواهند کیس خود را روی میز و در معرض دید قرار دهند. برای یک گیمر یا یک استریمر، کیس دسکتاپ بخشی از هویت بصری اتاق اوست. اما باید قبول کرد که این زیبایی، فضای بسیار زیادی از میز را اشغال می کند و وزن بالای آن جابجایی را دشوار می کند.
در بررسی های بلندمدت، مصرف برق و هزینه های جانبی می تواند بر تصمیم خرید شما تاثیر بگذارد.
مینی پی سی ها از قطعاتی با ولتاژ پایین استفاده می کنند. مصرف برق یک مینی پی سی معمولی در حالت بیکاری ممکن است کمتر از ۱۰ وات باشد و در حالت فشار کامل به ۶۵ تا ۹۰ وات برسد. این مقدار تقریبا برابر با یک لامپ رشته ای قدیمی است! برای شرکت هایی که صدها سیستم دارند، جایگزین کردن کیس ها با مینی پی سی می تواند هزینه قبض برق ماهانه را به شدت کاهش دهد.
در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر از نظر ماندگاری، کیس ها به دلیل خنک تر ماندن قطعات، معمولا عمر مفید بیشتری در فشارهای کاری سنگین دارند. مینی پی سی ها به دلیل دمای بالاتر کارکرد، ممکن است زودتر دچار استهلاک قطعات داخلی شوند. با این حال، چون مینی پی سی ها قطعات متحرک کمتری دارند (معمولا فقط یک فن کوچک)، احتمال خرابی های مکانیکی در آن ها کمتر است.
قیمت نهایی همیشه تعیین کننده ترین فاکتور است. اما باید دقت کنید که چه چیزی را در مقابل چه قیمتی دریافت می کنید.
اگر یک مینی پی سی و یک کیس با پردازنده و رم مشابه را کنار هم بگذارید، معمولا مینی پی سی قیمت بالاتری دارد. دلیل این موضوع، هزینه های تحقیق و توسعه برای کوچک سازی قطعات است. شما در واقع پولی اضافی بابت “مهندسی فشرده سازی” پرداخت می کنید.
اگر بودجه محدودی دارید و فضای کافی در اختیار دارید، بستن یک کیس دسکتاپ همیشه قدرت پردازشی بیشتری نسبت به یک مینی پی سی هم قیمت به شما می دهد. اما اگر هزینه خرید جداگانه قطعات کیس، مانیتور، و لوازم جانبی را در نظر بگیرید، گاهی اوقات خرید یک مینی پی سی آماده (Barebone یا Complete) برای کارهای اداری می تواند در مجموع ارزان تر تمام شود، چون نیاز به منبع تغذیه گران قیمت یا کیس های حرفه ای ندارد.
برای اینکه بدانیم در زندگی واقعی مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر به چه شکلی است، باید به کاربردهای خاص هر کدام نگاهی بیندازیم. مینی پی سی ها در سال های اخیر توانسته اند بخش های بزرگی از بازار را که در انحصار کیس ها بود، تصاحب کنند.
در یک محیط اداری، اولویت با پایداری، مصرف برق کم و اشغال فضای حداقلی است. تصور کنید در یک دفتر با ۲۰ کارمند، ۲۰ کیس بزرگ روی زمین یا روی میزها قرار بگیرد. این یعنی حجم عظیمی از کابل کشی، تولید گرما و مصرف برق. مینی پی سی ها با اتصال به پشت مانیتور، محیط کار را کاملا خلوت می کنند. همچنین به دلیل اینکه قطعات آن ها برای کارکرد طولانی مدت و کم مصرف طراحی شده اند، نرخ خرابی کمتری در استفاده های اداری ساده (مانند آفیس و اتوکد ۲ بعدی) دارند.
بسیاری از کاربران پردیس استور به دنبال سیستمی هستند که در پذیرایی خانه و در کنار تلویزیون قرار بگیرد. مینی پی سی ها به دلیل ظاهر شیک و ابعاد کم، بهترین گزینه برای تبدیل شدن به یک مرکز چند رسانه ای (Home Media Center) هستند. شما می توانید آن را به راحتی از طریق پورت HDMI به تلویزیون ۴K وصل کنید و به تماشای فیلم یا وبگردی در ابعاد بزرگ بپردازید، بدون اینکه یک جعبه فلزی بزرگ (کیس) دکوراسیون خانه شما را خراب کند.
در فروشگاه های مدرن، داروخانه ها و کیوسک های نوبت دهی، فضا بسیار ارزشمند است. مینی پی سی ها به راحتی درون بدنه کیوسک ها یا زیر میز پیشخوان پنهان می شوند. همچنین به دلیل پشتیبانی از سیستم های بوت خودکار و مدیریت از راه دور، برای مدیران آی تی سازمان ها بسیار محبوب هستند.
این بخش، همان جایی است که مرزهای مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر کاملا شفاف می شود. اگر به دنبال قدرت مطلق هستید، باید با دقت این قسمت را مطالعه کنید.
پاسخ مثبت است، اما با یک تبصره بزرگ. مینی پی سی های مخصوص بازی مانند سری ROG ایسوس یا مدل های قدرتمند اینتل نایک، می توانند بازی های روز را اجرا کنند. اما قیمت این دستگاه ها گاهی ۲ یا ۳ برابر یک کیس با همان قدرت است. در واقع شما هزینه سنگینی برای “کوچک بودن” می پردازید. علاوه بر این، مینی پی سی های گیمینگ به دلیل فن های کوچکی که دارند، در هنگام بازی صدای زیادی تولید می کنند که ممکن است برای برخی آزاردهنده باشد.
گیمرهای حرفه ای و استریمرها به دنبال پایداری نرخ فریم (FPS) هستند. کیس های دسکتاپ به دلیل داشتن فضای کافی برای نصب کارت گرافیک های غول پیکر و حافظه های رم با فرکانس بالا، هیچ گونه افت فریم ناشی از داغ شدن (Throttling) ندارند. همچنین، یک گیمر می تواند هر ۲ سال یک بار، فقط کارت گرافیک خود را عوض کند و با هزینه ای معقول، سیستم خود را به روز نگه دارد؛ امکانی که در دنیای مینی پی سی ها عملا وجود ندارد.
در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، وزن و ابعاد تعیین کننده جابجایی هستند. کیس های دسکتاپ معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ کیلوگرم وزن دارند و جابجا کردن آن ها نیاز به دقت و صرف انرژی زیادی دارد. اما یک مینی پی سی را می توانید به سادگی درون کیف خود قرار دهید و بین خانه و محل کار جابجا کنید. این دستگاه ها برای افرادی که مدام در حال تغییر مکان هستند اما به قدرت بیشتری نسبت به لپ تاپ نیاز دارند، یک گزینه ایده آل محسوب می شوند.
برای اینکه تمام مطالب گفته شده را در یک لحظه مرور کنید، این جدول را برای کاربران پردیس استور آماده کرده ایم:
| ویژگی | مینی پی سی (Mini PC) | کیس دسکتاپ (Tower PC) |
| اشغال فضا | بسیار کم (قابلیت نصب پشت مانیتور) | زیاد (نیاز به فضای زیر یا روی میز) |
| قدرت پردازش | متوسط تا خوب (مناسب کارهای نیمه سنگین) | عالی (بدون محدودیت در قدرت) |
| قابلیت ارتقا | بسیار محدود (فقط رم و حافظه) | کامل (تعویض تمامی قطعات) |
| سیستم خنک کننده | فن های کوچک و پر صدا در فشار بالا | سیستم های پیشرفته و بی صدا |
| تعداد پورت ها | محدود (نیاز به هاب در اکثر موارد) | بسیار زیاد و متنوع |
| مصرف انرژی | بسیار بهینه و پایین | بالا (بسته به قطعات استفاده شده) |
| مناسب برای | ادارات، وبگردی، کارهای دانشجویی | گیمینگ حرفه ای، رندرینگ، تدوین |
در ادامه مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، باید به موضوعی بپردازیم که کمتر در مقالات عمومی به آن اشاره می شود: تفاوت در معماری ساخت مادربردها. این موضوع تاثیر مستقیمی بر پایداری سیستم در بلندمدت دارد.
مادربردهای کیس های معمولی بر پایه استانداردهای ATX و Micro-ATX طراحی می شوند. این استانداردها فضای کافی برای فاصله گذاری بین مدارات تغذیه (VRM) را فراهم می کنند. اما در مینی پی سی، مهندسان مجبورند از استانداردهای ITX یا بردهای سفارشی (Proprietary) استفاده کنند. در این بردها، قطعات بسیار به هم نزدیک هستند که این موضوع ریسک تداخل الکترومغناطیسی و تجمع گرما را بالا می برد. برندهای معتبر موجود در پردیس استور با استفاده از لایه های بیشتر در فیبر مدار چاپی، این مشکل را حل کرده اند، اما همین موضوع باعث افزایش قیمت مینی پی سی های با کیفیت شده است.
کیس های دسکتاپ به دلیل استفاده از پاورهای بزرگ، مدار تغذیه بسیار قدرتمندی دارند که می تواند نوسانات برق را به خوبی فیلتر کند. اما مینی پی سی ها معمولا از آداپتورهای خارجی (شبیه به لپ تاپ) استفاده می کنند. اگرچه این آداپتورها جای کمتری اشغال می کنند، اما در برابر نوسانات شدید برق حساس تر هستند. بنابراین اگر در منطقه ای با نوسان برق زیاد زندگی می کنید، استفاده از یک محافظ برق با کیفیت برای مینی پی سی حیاتی تر از کیس دسکتاپ است.
منبع تغذیه قلب تپنده هر سیستمی است. در این بخش از مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، تفاوت های این دو در تامین انرژی را بررسی می کنیم.
در کیس های دسکتاپ، شما می توانید پاورهایی با استاندارد ۸۰Plus Platinum یا Titanium بخرید که بازدهی بالای ۹۴ درصد دارند. این پاورها کابل کشی ماژولار دارند و اجازه می دهند فقط کابل های مورد نیاز را وصل کنید تا جریان هوا بهتر باشد. در مینی پی سی، منبع تغذیه معمولا یک آداپتور ۶۵ تا ۱۲۰ واتی است. این یعنی شما عملا محدودیتی در اضافه کردن قطعات جدید دارید. برای مثال، شما نمی توانید یک هارد دیسک پرقدرت دیگر به مینی پی سی اضافه کنید، چون ممکن است آداپتور توان تامین برق آن را نداشته باشد.
دنیای امروز دنیای سرعت است. تفاوت پورت ها در مینی پی سی و کیس فقط در تعداد آن ها نیست، بلکه در نسل تکنولوژی به کار رفته نیز هست.
جالب است بدانید که بسیاری از مینی پی سی های مدرن، در استفاده از پورت های پیشرفته پیشرو هستند. به دلیل اینکه این دستگاه ها پورت های کمی دارند، سازندگان سعی می کنند از قوی ترین پورت های ممکن استفاده کنند. وجود پورت Thunderbolt 4 در یک مینی پی سی به شما اجازه می دهد که یک “کارت گرافیک اکسترنال” (eGPU) به دستگاه وصل کنید. این یعنی می توانید مینی پی سی کوچک خود را در هنگام بازی، به یک غول گرافیکی تبدیل کنید؛ قابلیتی که در بسیاری از کیس های دسکتاپ معمولی (بدون کارت توسعه مخصوص) وجود ندارد.
مینی پی سی ها به طور پیش فرض دارای ماژول های وای فای و بلوتوث داخلی بسیار با کیفیتی هستند، زیرا سازندگان می دانند که کاربران این دستگاه ها تمایلی به استفاده از کابل شبکه ندارند. در مقابل، در بسیاری از کیس های دسکتاپ، شما باید وای فای را به صورت جداگانه (به صورت دانگل یا کارت PCIe) خریداری کنید. با این حال، کیس ها پورت های شبکه (LAN) قوی تری دارند و حتی برخی مادربردهای دسکتاپ دارای دو پورت شبکه ۱۰ گیگابیتی برای کارهای سروری و اشتراک گذاری حجیم فایل هستند.
در این بخش از مقاله جامع پردیس استور، کاربران را به گروه های مختلف تقسیم می کنیم تا تصمیم گیری نهایی آسان تر شود.
برای یک تریدر، مهم ترین فاکتور، پشتیبانی از چندین مانیتور به صورت همزمان است.
مینی پی سی: بسیاری از مدل های جدید از ۳ یا ۴ مانیتور ۴K همزمان پشتیبانی می کنند و به دلیل بی صدا بودن، تمرکز تریدر را به هم نمی زنند.
کیس: کیس ها هم این قابلیت را دارند اما فضای زیادی از میز کار تریدر که معمولا شلوغ است را اشغال می کنند.
نتیجه: مینی پی سی برای تریدرها گزینه جذاب تری است.
برنامه نویسان به پردازنده قوی و رم بالا نیاز دارند.
مینی پی سی: برای توسعه وب و اپلیکیشن های موبایل، یک مینی پی سی با ۳۲ گیگابایت رم کاملا کافی است.
کیس: اگر برنامه نویسی در حوزه هوش مصنوعی (AI) یا پردازش های سنگین داده انجام می شود، نیاز به گرافیک های انویدیا برای هسته های CUDA وجود دارد که فقط در کیس ها به خوبی یافت می شود.
نتیجه: مینی پی سی برای اکثر برنامه نویسان عالی است، مگر در حوزه هوش مصنوعی.
یکی از جنبه هایی که معمولا در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر نادیده گرفته می شود، میزان صدایی است که دستگاه در هنگام کار تولید می کند. این موضوع برای کسانی که در محیط های ساکت کار می کنند یا شب ها به فعالیت می پردازند، بسیار حیاتی است.
در مینی پی سی ها، به دلیل فضای بسیار محدود، از فن های کوچک با سرعت چرخش بالا (RPM بالا) استفاده می شود. زمانی که شما یک کار سنگین انجام می دهید، این فن ها باید با سرعت بسیار زیاد بچرخند تا دمای پردازنده را کنترل کنند. این موضوع باعث تولید یک صدای سوت مانند می شود. اگرچه در حالت عادی مینی پی سی ها بسیار ساکت هستند، اما در زیر فشار کاری، نویز آن ها می تواند از یک کیس معمولی بیشتر باشد. البته مدل های Fanless یا بدون فن نیز در پردیس استور موجود هستند که کاملا بی صدا عمل می کنند اما قدرت پردازشی کمتری دارند.
در کیس های دسکتاپ، شما کنترل کاملی بر روی نویز دارید. می توانید از فن های بزرگ ۱۲۰ یا ۱۴۰ میلی متری استفاده کنید که حتی در سرعت های بالا هم صدای بسیار کمی تولید می کنند. همچنین استفاده از عایق های صدا در بدنه کیس و خنک کننده های مایع (Water Cooling) باعث می شود که حتی قدرتمندترین سیستم های گیمینگ هم در سکوت کامل فعالیت کنند. از این نظر، کیس های دسکتاپ برای کسانی که به دنبال آرامش مطلق در هنگام کار هستند، با کمی هزینه بیشتر برای فن های با کیفیت، گزینه بهتری خواهند بود.
یکی دیگر از تفاوت های اصلی در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، فرآیند آماده سازی دستگاه برای استفاده است.
مینی پی سی ها معمولا به صورت دستگاه های آماده عرضه می شوند. شما فقط کافی است کابل برق، مانیتور، موس و کیبورد را وصل کنید و دکمه پاور را فشار دهید. این موضوع برای سازمان ها و افرادی که دانش فنی زیادی ندارند یا نمی خواهند وقت خود را صرف انتخاب تک تک قطعات کنند، یک مزیت بزرگ است. در برخی مدل ها که به صورت Barebone عرضه می شوند، شما فقط باید رم و حافظه را اضافه کنید که فرآیندی بسیار ساده و در کمتر از ۵ دقیقه است.
بستن یک کیس دسکتاپ نیاز به دانش فنی و صرف وقت دارد. شما باید سازگاری مادربرد با پردازنده، توان پاور با کارت گرافیک و ابعاد قطعات با بدنه کیس را چک کنید. اگرچه این کار برای علاقه مندان به سخت افزار لذت بخش است، اما برای یک کاربر معمولی می تواند گیج کننده باشد. البته تیم فنی پردیس استور این کار را برای مشتریان انجام می دهد، اما همچنان فرآیند انتخاب و خرید قطعات کیس بسیار زمان بر تر از خرید یک مینی پی سی آماده است.
در بازار ایران، برخی برندها خدمات پس از فروش و موجودی قطعات بهتری دارند. در این بخش از مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر، نگاهی به گزینه های روی میز داریم.
ایسوس در بازار مینی پی سی های ایران حرف اول را می زند. سری PN و PB این شرکت با گارانتی های معتبر عرضه می شوند و قطعات آن ها در صورت خرابی راحت تر یافت می شود. این مینی پی سی ها برای کاربری های اداری و صنعتی در ایران بسیار محبوب هستند.
محصولات سری NUC اینتل اگرچه با توقف تولید مستقیم اینتل رو به رو شدند، اما امتیاز تولید آن ها به شرکت ایسوس واگذار شده است. این دستگاه ها به دلیل کیفیت ساخت فوق العاده مادربرد، همچنان در ایران طرفداران خاص خود را دارند و برای کارهای تخصصی و سروری کوچک استفاده می شوند.
در سال های اخیر، برندهای چینی با کیفیتی وارد بازار شده اند که قدرت پردازشی بسیار بالایی را در قیمت های رقابتی ارائه می دهند. این برندها برای کسانی که به دنبال مینی پی سی های گیمینگ یا میان رده با بودجه کمتر هستند، گزینه های جذابی در پردیس استور محسوب می شوند.
سرمایه گذاری روی یک سیستم کامپیوتری باید به گونه ای باشد که سال ها برای شما کار کند.
مینی پی سی: به دلیل یکپارچه بودن قطعات، اگر مادربرد آسیب ببیند، در بسیاری از موارد هزینه تعمیر آن نزدیک به قیمت خرید یک دستگاه جدید است. همچنین دمای بالاتر کارکرد می تواند عمر خازن ها را کاهش دهد.
کیس دسکتاپ: به دلیل ماژولار بودن، خرابی یک قطعه (مثلا پاور یا کارت گرافیک) به معنای از کار افتادن کل سیستم نیست. شما می توانید با هزینه ای اندک قطعه معیوب را تعویض کنید. این موضوع باعث می شود طول عمر اقتصادی کیس ها بسیار بیشتر از مینی پی سی ها باشد.
یکی از سوالات پرتکرار کاربران پردیس استور این است که آیا یک مینی پی سی می تواند جایگزین ایستگاه های کاری (Workstations) غول پیکر برای کارهای مهندسی شود؟ پاسخ به این سوال نیازمند بررسی دقیق نرم افزارهای این حوزه است.
برای نقشه کشی های دو بعدی و کارهای مهندسی عمران و معماری که به پردازش گرافیکی فوق سنگین نیاز ندارند، مینی پی سی های رده بالا با پردازنده Core i7 یا Ryzen 7 و ۱۶ گیگابایت رم، عملکردی بی نقص دارند. در واقع، در این سطح از کار، شما هیچ تفاوتی بین یک کیس بزرگ و یک مینی پی سی حس نخواهید کرد. مینی پی سی به دلیل اشغال فضای کم بر روی میزهای شلوغ مهندسی، یک مزیت بزرگ به حساب می آید.
وقتی وارد دنیای تری دی مکس (3ds Max)، لومیون (Lumion) یا مایا (Maya) می شویم، ورق در مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر بر می گردد. رندرینگ فرآیندی است که تمامی هسته های پردازنده و گرافیک را برای ساعت ها یا حتی روزها به کار می گیرد.
مینی پی سی: به دلیل محدودیت در خنک کنندگی، پس از گذشت چند دقیقه از شروع رندر، دمای دستگاه به شدت بالا می رود و سیستم برای جلوگیری از آسیب، قدرت پردازنده را کاهش می دهد. این موضوع باعث می شود زمان رندر گرفتن در مینی پی سی بسیار طولانی تر شود.
کیس دسکتاپ: با استفاده از خنک کننده های بادی عظیم یا واتر کولینگ، کیس می تواند ساعت ها زیر بار ۱۰۰ درصد بماند بدون اینکه افت عملکرد داشته باشد. بنابراین برای مهندسان ناظر و طراحان سه بعدی، کیس دسکتاپ همچنان انتخاب اول و آخر است.
در سال ۲۰۲۶، ما شاهد تکنولوژی هایی هستیم که فاصله بین این دو سیستم را کمتر از قبل کرده اند.
با الگوبرداری از موفقیت های اپل در سری M، شرکت های اینتل و AMD نیز به سمت طراحی پردازنده های SoC حرکت کرده اند که در آن ها رم و حافظه گرافیکی به پردازنده نزدیک تر شده اند. این اتفاق باعث می شود سرعت انتقال داده در مینی پی سی ها به شدت افزایش یابد. در آینده ای نزدیک، مینی پی سی ها با مصرف برق کمتر، قدرتی معادل کیس های گیمینگ امروزی پیدا خواهند کرد.
مینی پی سی های نسل جدید که در پردیس استور عرضه می شوند، از الگوریتم های هوش مصنوعی برای کنترل سرعت فن و توان مصرفی استفاده می کنند. این سیستم ها می توانند پیش بینی کنند که چه زمانی کاربر نیاز به قدرت بیشتری دارد و قبل از داغ شدن قطعات، سیستم خنک کننده را با حداکثر توان به کار می اندازند.
در پایان این مقاله ۷۰۰۰ کلمه ای، وقت آن رسیده است که یک جمع بندی نهایی داشته باشیم تا شما بر اساس نیاز خود، بهترین خرید را از پردیس استور انجام دهید.
اگر فضای میز کار شما بسیار محدود است.
اگر به دنبال یک محیط کاری مینیمال و خلوت هستید.
اگر کارهای اداری، حسابداری، وبگردی یا برنامه نویسی معمولی انجام می دهید.
اگر نیاز دارید سیستم خود را بین خانه و محل کار جابجا کنید.
اگر مصرف برق سیستم برای شما یا سازمانتان اهمیت زیادی دارد.
اگر گیمر حرفه ای هستید و می خواهید بازی ها را در رزولوشن 4K اجرا کنید.
اگر تدوینگر ویدیو هستید یا رندرینگ سه بعدی سنگین انجام می دهید.
اگر قصد دارید در آینده قطعات سیستم را به صورت تک به تک ارتقا دهید.
اگر به دنبال بیشترین قدرت سخت افزاری با کمترین قیمت ممکن هستید.
اگر نیاز به نصب چندین هارد دیسک داخلی با ظرفیت بالا دارید.
مقایسه مینی پی سی و کامپیوتر نشان داد که هیچ برنده مطلقی وجود ندارد. هر دو دستگاه برای هدف خاصی طراحی شده اند. مینی پی سی نماد هوشمندی و ظرافت در دنیای مدرن است، در حالی که کیس دسکتاپ نماد قدرت بی انتها و انعطاف پذیری است.
ما در پردیس استور مجموعه ای کامل از جدیدترین مینی پی سی های برندهای معتبر و همچنین قطعات حرفه ای برای اسمبل کیس های گیمینگ و رندرینگ را فراهم کرده ایم. مشاوران فنی ما آماده هستند تا بر اساس بودجه و نیاز دقیق شما، بهترین پیشنهاد را ارائه دهند. همین حالا می توانید از بخش محصولات سایت دیدن کنید یا برای مشاوره رایگان با ما تماس بگیرید.
وقت آن رسیده است که میز کار خود را متحول کنید! چه به دنبال قدرت بی حد و مرز کیس های گیمینگ باشید و چه به دنیای مدرن و کم جای مینی پی سی ها علاقه داشته باشید، کامل ترین مجموعه بازار در اختیار شماست. از بخش محصولات پردیس استور دیدن کنید و سیستم رویایی خود را با بهترین قیمت و گارانتی معتبر سفارش دهید.
